พระไตรปิฎกฉบับหลวงเล่มที่ ๑๒ สุตตันตปิฎก มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์ (ต้น)
พระไตรปิฎกฉบับหลวงเล่มที่ ๑๒
สุตตันตปิฎก มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์ (ต้น)
มีพระสูตรขนาดกลาง ๕๐ สูตร
บางสูตรอาจจะคุ้นชื่อ เช่น
ธรรมทายาทสูตร
สัมมาทิฏฐิสูตร
สติปัฏฐานสูตร
รถะวินีตสูตร
วิมังสะกะสูตร เป็นต้น
*********
มูลปริยายวรรค
๑. มูลปริยายสูตร
๒ กำหนดภูมินัยที่ ๑ ด้วยสามารถปุถุชน
๓ กำหนดภูมินัยที่ ๒ ด้วยสามารถเสขบุคคล
๔ กำหนดภูมินัยที่ ๓ ด้วยสามารถพระขีณาสพ
๕ กำหนดภูมินัยที่ ๔ ด้วยสามารถพระขีณาสพ
๖ กำหนดภูมินัยที่ ๕ ด้วยสามารถพระขีณาสพ
๗ กำหนดภูมินัยที่ ๖ ด้วยสามารถพระขีณาสพ
๘ กำหนดภูมินัยที่ ๗ ด้วยสามารถพระศาสดา
๙ กำหนดภูมินัยที่ ๘ ด้วยสามารถพระศาสดา
๒. สัพพาสวสังวรสูตร
๑๒ ว่าด้วยการละอาสวะได้เพราะการเห็น
๑๓ ว่าด้วยการละอาสวะได้เพราะการสังวร
๑๔ ว่าด้วยการละอาสวะได้เพราะการพิจารณาเสพ
๑๕ ว่าด้วยการละอาสวะได้เพราะความอดกลั้น
๑๖ ว่าด้วยการละอาสวะได้เพราะความเว้นรอบ
๑๗ ว่าด้วยการละอาสวะได้เพราะความบรรเทา
๑๘ ว่าด้วยการละอาสวะได้เพราะการอบรม
๓. ธรรมทายาทสูตร
๒๐ ว่าด้วยทายาทแห่งธรรม
๒๓ ปัญหาการไม่ตามศึกษาความสงัด
๒๕ การตามศึกษาเรื่องความสงัด
๒๖ การปฏิบัติสายกลาง
๔. ภยเภรวสูตร
๒๗ ว่าด้วยสิ่งที่เป็นภัยและน่าหวาดกลัว
๓๒ ทรงกำหนดรู้เสนาสนะ ๑๖
๔๕ กำจัดความกลัวและความขลาด
๔๖ สัตว์ผู้ไม่ลุ่มหลง
๔๙ ทรงบรรลุวิชชาในราตรีทั้ง ๓
๕. อนังคณสูตร
๕๓ ว่าด้วยผู้ไม่มีกิเลส บุคคล ๔ จำพวก
๕๖ ว่าด้วยอังคณะ
๗๐ อิจฉาวจรอกุศล
๗๒ อุปมาด้วยช่างทำรถ
๖. อากังเขยยสูตร
๗๓ว่าด้วยข้อที่พึงหวังได้ ๑๗ อย่าง
๗. วัตถูปมสูตร
๙๓ อุปกิเลส ๑๖
๙๘ การอาบน้ำในศาสนา
๘. สัลเลขสูตร
๑๐๐ ว่าด้วยธรรมเครื่องขัดเกลากิเลส
๑๐๒ รูปฌาน ๔
๑๐๔ เหตุแห่งจิตตุปบาท
๑๐๖ ว่าด้วยทางหลีกเลี่ยงคนชั่ว
๑๐๘ ว่าด้วยอุบายบรรลุนิพพาน
๙. สัมมาทิฏฐิสูตร
๑๑๐ ว่าด้วยความเห็นชอบ
๑๑๓ อาหารวาร
๑๑๕ สัจจวาร
๑๑๖ ชรามรณวาร
๑๑๘ ชาติวาร
๑๑๙ ภวาทิวาร
๑๒๑ ตัณหาทิวาร
๑๒๕ นามรูปาทิวาร
๑๒๗ สังขารวาร
๑๒๘ อวิชชาวาร
๑๓๐ อาสววาร
๑๐. สติปัฏฐานสูตร
๑๓๓ อานาปานบรรพ
๑๓๔ อิริยาปถบรรพ
๑๓๕ สัมปชัญญบรรพ
๑๓๖ ปฏิกูลบรรพ
๑๓๗ ธาตุบรรพ
๑๓๘ นวสีวถิกาบรรพ
๑๓๙ เวทนานุปัสสนาสติปัฏฐาน
๑๔๐ จิตตานุปัสสนาสติปัฏฐาน
๑๔๑ นีวรณบรรพ
๑๔๒ ขันธบรรพ
๑๔๓ อายตนบรรพ
๑๔๔ โพชฌงคบรรพ
๑๔๕ สัจจบรรพ
๑๔๖ ทุกขอริยสัจ
๑๔๗ สมุทัยอริยสัจ
๑๔๘ นิโรธอริยสัจ
๑๔๙ ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทาอริยสัจ
๑๕๑ ผลแห่งการเจริญสติปัฏฐาน
*********
สีหนาทวรรค
๑๑. จูฬสีหนาทสูตร
๑๕๓ ว่าด้วยเหตุแห่งการบันลือสีหนาท สมณะ ๔ จำพวก
๑๕๕ ทิฏฐิ ๒
๑๕๖ อุปาทาน ๔
๑๕๘ เหตุเกิดอุปาทานเป็นต้น
๑๒. มหาสีหนาทสูตร
๑๕๙ เรื่องสุนักขัตตลิจฉวีบุตร
๑๖๖ กำลังของตถาคต ๑๐ ประการ
๑๖๗ เวสารัชชธรรม ๔
๑๖๘ บริษัท ๘
๑๖๙ กำเนิด ๔
๑๗๐ คติ ๕
๑๗๑ อุปมาการเห็นคติของบุคคล
๑๗๗ พรหมจรรย์ประกอบด้วยองค์ ๔
๑๘๒ ปฏิปทามิใช่ทางตรัสรู้
๑๘๖ วาทะและทิฏฐิ
๑๓. มหาทุกขักขันธสูตร
๑๙๔ ว่าด้วยกองทุกข์ใหญ่ เรื่องอัญญเดียรถีย์
๑๙๖ คุณและโทษของกาม
๒๐๔ กำหนดรู้รูป
๑๔. จูฬทุกขักขันธสูตร
๒๐๙ ว่าด้วยกองทุกข์
๒๑๓ ว่าด้วยโทษแห่งกาม
๒๒๐ ทรงปรารภถึงผู้อยู่สบายดีกว่า
๑๕. อนุมานสูตร
๒๒๒ ธรรมทำให้เป็นคนว่ายาก
๒๒๓ ธรรมทำให้เป็นคนว่าง่าย
๒๒๔ การเทียบเคียงตนเอง
๒๒๕ การพิจารณาตนเอง
๑๖. เจโตขีลสูตร
๒๒๖ ว่าด้วยตะปูตรึงใจ
๒๒๙ เครื่องผูกพันใจ ๕ ประการ
๒๓๓ อุปมาเหมือนแม่ไก่ฟักไข่
๑๗. วนปัตถสูตร
๒๓๔ ว่าด้วยการอยู่ป่า
๒๓๖ เหตุของการอยู่ป่า
๒๓๙ การอยู่อาศัยบ้านเป็นต้น
๑๘. มธุปิณฑิกสูตร
๒๔๓ ว่าด้วยธรรมบรรยายที่ไพเราะ ตรัสตอบปัญหาทัณฑปาณิศากยะ
๒๔๖ ทรงแสดงอุเทศโดยย่อ
๒๔๘ พระมหากัจจานะแสดงอุเทศโดยพิสดาร
๑๙. เทวธาวิตักกสูตร
๒๕๑ ว่าด้วยความวิตก ๒ ส่วน เรื่องวิตก
๒๕๓ ว่าด้วยวิชชา ๓
๒๕๔ ทางปลอดภัยและไม่ปลอดภัย
๒๐. วิตักกสัณฐานสูตร
๒๕๖ ว่าด้วยอาการแห่งวิตก
๒๖๒ ผู้ชำนาญในทางเดินแห่งวิตก
*********
โอปัมมวรรค
๒๑. กกจูปมสูตร
๒๖๓ ว่าด้วยอุปมาด้วยเลื่อย พระโมลิยผัคคุนะคลุกคลีกับภิกษุณี
๒๖๕ ทรงแนะนำให้ฉันอาหารที่อาสนะแห่งเดียว
๒๖๖ แม่เรือนชื่อเวเทหิกา
๒๖๙ เปรียบเหมือนบุรุษเขียนรูปในอากาศ
๒๗๐ เปรียบเหมือนบุรุษเผาแม่น้ำคงคา
๒๗๑ เปรียบเหมือนกระสอบหนังแมว
๒๗๒ พระโอวาทแสดงการเปรียบด้วยเลื่อย
๒๒. อลคัททูปมสูตร
๒๗๔ ว่าด้วยข้ออุปมาด้วยอสรพิษ
๒๗๕ อริฏฐภิกษุค้านพระธรรมเทศนา
๒๗๖ ทรงติเตียนอริฏฐภิกษุ
๒๗๘ บุรุษเปล่าเรียนธรรม
๒๗๙ กุลบุตรเรียนธรรม
๒๘๐ ธรรมเปรียบเหมือนแพ
๒๘๑ เหตุแห่งทิฏฐิ ๖
๒๘๒ ความสะดุ้ง ๒
๒๘๔ พาลธรรม
๒๘๕ สมัญญาผู้หมดกิเลส
๒๘๖ การวางใจเป็นกลางในลาภสักการะ
๒๘๘ ผลแห่งการละกิเลส
๒๓. วัมมิกสูตร
๒๘๙ ว่าด้วยปริศนาจอมปลวก
๒๙๐ กุมารกัสสปะทูลถามปัญหา ๑๕ ข้อ
๒๙๑ พระผู้มีพระภาคทรงพยากรณ์ปัญหา ๑๕ ข้อ
๒๔. รถวินีตสูตร
๒๙๒ ภิกษุชาวชาติภูมิยกย่องพระปุณณมันตานีบุตร
๒๙๕ พระปุณณมันตานีบุตรเข้าเฝ้าพระพุทธองค์
๒๙๖ พระสารีบุตรสนทนากับพระปุณณมันตานีบุตร
๒๙๘ อนุปาทาปรินิพพาน อุปมาด้วยรถ ๗ ผลัด
๒๙๙ กล่าวชื่นชมสุภาษิตของกันและกัน
๒๕. นิวาปสูตร
๓๐๑ อุปมาพรานปลูกหญ้าล่อเนื้อ
๓๐๗ อุปมาสมณพราหมณ์กับฝูงเนื้อ
๓๑๑ ที่ซึ่งมารและบริวารของมารไปไม่ถึง
๒๖. ปาสราสิสูตร
๓๑๒ อุปมากองบ่วงดักสัตว์
๓๑๓ การแสวง ๒ อย่าง ไม่ประเสริฐและประเสริฐ
๓๑๗ สำนักอาฬารดาบส
๓๑๘ สำนักอุทกดาบส
๓๑๙ ตรัสรู้สัจธรรม
๓๒๓ สหัมบดีพรหมอาราธนาแสดงธรรม
๓๒๔ ทรงรำพึงถึงปฐมเทศนา
๓๒๖ ทรงโปรดเบญจวัคคีย์
๓๒๘ อุปมาสมณพราหมณ์กับฝูงเนื้อ
๒๗. จูฬหัตถิปโทปมสูตร
๓๒๙ อุปมาด้วยรอยเท้าช้าง ปีโลติกปริพาชกเห็นร่องรอยทั้ง ๔
๓๓๒ อุปมาด้วยรอยเท้าช้าง
๓๓๓ ความเป็นผู้ถึงพร้อมด้วยสิกขาสาชีพ
๓๓๕ รูปฌาน ๔
๓๓๘ อาสวักขยญาณ
๒๘. มหาหัตถิปโทปมสูตร
๓๔๐ อุปมาอริยสัจกับรอยเท้าช้าง
๓๔๒ ปฐวีธาตุ
๓๔๓ อาโปธาตุ
๓๔๕ การทำตามพระโอวาท
๓๔๕ วาโยธาตุ
๓๔๖ ผู้เห็นธรรม
๒๙. มหาสาโรปมสูตร
๓๔๗ อุปมาพรหมจรรย์กับแก่นไม้
๓๔๘ สะเก็ดพรหมจรรย์
๓๔๙ เปลือกพรหมจรรย์
๓๕๐ กระพี้พรหมจรรย์
๓๕๑ แก่นพรหมจรรย์
๓๐. จูฬสาโรปมสูตร
๓๕๓ อุปมานักบวชกับผู้แสวงหาแก่นไม้
*********
มหายมกวรรค
๓๑. จูฬโคสิงคสาลสูตร
๓๖๑ เหตุแห่งความสามัคคี
๓๖๕ ธรรมเครื่องอยู่สำราญ
๓๖๗ เสียงสรรเสริญพระเถระ
๓๖๘ ทรงสรรเสริญพระอนุรุทธเป็นต้น
๓๒. มหาโคสิงคสาลสูตร
๓๖๙ การสนทนาธรรมเรื่องผู้ทำให้ป่างาม
๓๖๙ ความเห็นพระอานนท์
๓๗๑ ความเห็นพระเรวตะ
๓๗๒ ความเห็นพระอนุรุทธ
๓๗๓ ความเห็นพระมหากัสสป
๓๗๔ ความเห็นพระมหาโมคคัลลานะ
๓๗๕ เข้าเฝ้าพระพุทธองค์
๓๗๕ ความเห็นพระสารีบุตร
๓๓. มหาโคปาลสูตร
๓๘๓ ว่าด้วยองค์แห่งนายโคบาลกับของภิกษุ องค์ไม่เป็นเหตุให้เจริญ
๓๘๖ องค์เป็นเหตุให้เจริญ
๓๔. จูฬโคปาลสูตร
๓๘๘ อุปมาด้วยนายโคบาล อุปมานายโคบาลกับสมณพราหมณ์
๓๙๑ อุปมาภิกษุตัดกระแสมารเหมือนโคตัดกระแสน้ำ
๓๕. จูฬสัจจกสูตร
๓๙๒ เรื่องสัจจกนิครนถ์สนทนากับพระอัสสชิเถระ
๓๙๔ สัจจกนิครนถ์เข้าไปหาเจ้าลิจฉวี
๓๙๖ สัจจกนิครนถ์ทูลถามปัญหา
๓๙๗ ทรงซักถามอัคคิเวสสนะด้วยอุปมา
๔๐๓ สัจจกนิครนถ์ทูลนิมนต์ฉันภัตตาหาร
๓๖. มหาสัจจกสูตร
๔๐๕ สัจจกนิครนถ์ทูลถามปัญหา
๔๑๐ ทรงชี้แจงเรื่องเวทนา
๔๑๔ อุปมา ๓ ข้อ
๔๑๘ ความต่างกันในการบำเพ็ญทุกกรกิริยา
๔๒๘ ตรัสการบรรลุวิชชาที่ ๒
๔๓๑ ตรัสความเป็นผู้หลงและไม่หลง
๔๓๒ สัจจกนิครนถ์สรรเสริญพระผู้มีพระภาค
๓๗. จูฬตัณหาสังขยสูตร
๔๓๓ ว่าด้วยข้อปฏิบัติธรรมเป็นที่สิ้นตัณหา
๔๓๕ ท้าวสักกะเข้าไปเยี่ยมพระมหาโมคคัลลานะ
๔๓๗ พระโมคคัลลาน์ยกย่องเวชยันตปราสาท
๔๓๘ ตรัสความน้อมไปในธรรมเป็นที่สิ้นตัณหา
๓๘. มหาตัณหาสังขยสูตร
๔๔๐ ว่าด้วยสาติภิกษุมีทิฏฐิลามก
๔๔๑ ภิกษุทั้งหลายไม่อาจเปลื้องสาติภิกษุจากทิฏฐิ
๔๔๔ ปัจจัยเป็นเหตุเกิดแห่งวิญญาณ
๔๔๖ ปัจจัยแห่งความเกิด
๔๔๙ ปัจจัยแห่งความดับ
๔๕๑ ว่าด้วยธรรมคุณ
๔๕๒ เหตุแห่งการเกิดในครรภ์
๔๕๔ ว่าด้วยพุทธคุณ
๔๕๕ ความเป็นผู้ถึงพร้อมด้วยสิกขาสาชีพ
๔๕๖ การชำระจิต
๔๕๘ ความดับอกุศลธรรม
๓๙. มหาอัสสปุรสูตร
๔๕๙ ว่าด้วยธรรมทำความเป็นสมณพราหมณ์
๔๗๐ ว่าด้วยการละนิวรณ์ ๕
๔๗๑ ว่าด้วยฌาน ๔
๔๗๕ ว่าด้วยวิชชา ๓
๔๗๘ ว่าด้วยสมัญญาแห่งภิกษุ
๔๐. จูฬอัสสปุรสูตร
๔๗๙ ว่าด้วยข้อปฏิบัติอันดียิ่งของสมณะ
*********
จูฬยมกวรรค
๔๑. สาเลยยกสูตร
๔๘๓ ทรงโปรดชาวบ้านสาละ
๔๘๔ อกุศลกรรมบถ ๑๐
๔๘๕ กุศลกรรมบถ ๑๐
๔๘๖ ว่าด้วยผลแห่งความประพฤติเรียบร้อย
๔๘๗ ความเป็นผู้ถึงพระรัตนตรัยเป็นสรณะตลอดชีวิต
๔๒. เวรัญชกสูตร
๔๘๘ ว่าด้วยเหตุปัจจัยให้เข้าถึงสุคติ
๔๘๙ อกุศลกรรมบถ ๑๐
๔๙๐ กุศลกรรมบถ ๑๐
๔๙๑ ว่าด้วยผลแห่งความประพฤติเรียบร้อย
๔๙๒ ความเป็นผู้ถึงพระรัตนตรัยเป็นสรณะตลอดชีวิต
๔๓. มหาเวทัลลสูตร
๔๙๔ เรื่องปัญญากับวิญญาณ
๔๙๕ เรื่องเวทนาสัญญาและวิญญาณ
๔๙๘ เรื่องภพและฌาน
๕๐๐ เรื่องอินทรีย์ ๕
๕๐๓ เรื่องปัจจัยเจโตวิมุติ
๔๔. จูฬเวทัลลสูตร
๕๐๖ เรื่องสักกายทิฏฐิ
๕๐๘ เรื่องมรรค ๘ กับขันธ์ ๓
๕๐๙ เรื่องสมาธิและสังขาร
๕๑๐ เรื่องสัญญาเวทยิตนิโรธ
๕๑๑ เรื่องเวทนา
๕๑๓ วิสาขอุบาสกสรรเสริญธรรมทินนาภิกษุณี
๔๕. จูฬาธรรมสมาทานสูตร
๕๑๔ ว่าด้วยธรรมสมาทาน ๔
๔๖. มหาธรรมสมาทานสูตร
๕๒๐ ว่าด้วยธรรมสมาทาน ๔
๕๓๐ อุปมา ๕ ข้อ
๔๗. วีมังสกสูตร
๕๓๕ ว่าด้วยการตรวจดูธรรม
๕๓๘ การสอบถาม
๔๘. โกสัมพิยสูตร
๕๔๐ ทรงโปรดภิกษุชาวเมืองโกสัมพี
๕๔๒ ว่าด้วยสาราณิยธรรม ๖
๕๔๓ ทิฏฐิที่เป็นนิยยานิกธรรม
๔๙ พรหมนิมันตนิกสูตร
๕๕๑ ว่าด้วยพกพรหมมีทิฏฐิอันลามก
๕๕๓ มารเข้าสิงกายพรหม
๕๕๔ พกพรหมหายไปจากพระผู้มีพระภาค
๕๕๖ มารเข้าสิงกายพรหม
๕๐. มารตัชชนียสูตร
๕๕๗ ว่าด้วยการคุกคามมาร
๕๖๖ อวสานคาถา
*********
กลับไปหน้าแรก Dhamma Purifilm
ขออนุโมทนาบุญกับทุกท่านที่มีส่วนร่วมในการจัดทำครับ
สุตตันตปิฎก มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์ (ต้น)
มีพระสูตรขนาดกลาง ๕๐ สูตร
บางสูตรอาจจะคุ้นชื่อ เช่น
ธรรมทายาทสูตร
สัมมาทิฏฐิสูตร
สติปัฏฐานสูตร
รถะวินีตสูตร
วิมังสะกะสูตร เป็นต้น
*********
มูลปริยายวรรค
๑. มูลปริยายสูตร
๒ กำหนดภูมินัยที่ ๑ ด้วยสามารถปุถุชน
๓ กำหนดภูมินัยที่ ๒ ด้วยสามารถเสขบุคคล
๔ กำหนดภูมินัยที่ ๓ ด้วยสามารถพระขีณาสพ
๕ กำหนดภูมินัยที่ ๔ ด้วยสามารถพระขีณาสพ
๖ กำหนดภูมินัยที่ ๕ ด้วยสามารถพระขีณาสพ
๗ กำหนดภูมินัยที่ ๖ ด้วยสามารถพระขีณาสพ
๘ กำหนดภูมินัยที่ ๗ ด้วยสามารถพระศาสดา
๙ กำหนดภูมินัยที่ ๘ ด้วยสามารถพระศาสดา
๒. สัพพาสวสังวรสูตร
๑๒ ว่าด้วยการละอาสวะได้เพราะการเห็น
๑๓ ว่าด้วยการละอาสวะได้เพราะการสังวร
๑๔ ว่าด้วยการละอาสวะได้เพราะการพิจารณาเสพ
๑๕ ว่าด้วยการละอาสวะได้เพราะความอดกลั้น
๑๖ ว่าด้วยการละอาสวะได้เพราะความเว้นรอบ
๑๗ ว่าด้วยการละอาสวะได้เพราะความบรรเทา
๑๘ ว่าด้วยการละอาสวะได้เพราะการอบรม
๓. ธรรมทายาทสูตร
๒๐ ว่าด้วยทายาทแห่งธรรม
๒๓ ปัญหาการไม่ตามศึกษาความสงัด
๒๕ การตามศึกษาเรื่องความสงัด
๒๖ การปฏิบัติสายกลาง
๔. ภยเภรวสูตร
๒๗ ว่าด้วยสิ่งที่เป็นภัยและน่าหวาดกลัว
๓๒ ทรงกำหนดรู้เสนาสนะ ๑๖
๔๕ กำจัดความกลัวและความขลาด
๔๖ สัตว์ผู้ไม่ลุ่มหลง
๔๙ ทรงบรรลุวิชชาในราตรีทั้ง ๓
๕. อนังคณสูตร
๕๓ ว่าด้วยผู้ไม่มีกิเลส บุคคล ๔ จำพวก
๕๖ ว่าด้วยอังคณะ
๗๐ อิจฉาวจรอกุศล
๗๒ อุปมาด้วยช่างทำรถ
๖. อากังเขยยสูตร
๗๓ว่าด้วยข้อที่พึงหวังได้ ๑๗ อย่าง
๗. วัตถูปมสูตร
๙๓ อุปกิเลส ๑๖
๙๘ การอาบน้ำในศาสนา
๘. สัลเลขสูตร
๑๐๐ ว่าด้วยธรรมเครื่องขัดเกลากิเลส
๑๐๒ รูปฌาน ๔
๑๐๔ เหตุแห่งจิตตุปบาท
๑๐๖ ว่าด้วยทางหลีกเลี่ยงคนชั่ว
๑๐๘ ว่าด้วยอุบายบรรลุนิพพาน
๙. สัมมาทิฏฐิสูตร
๑๑๐ ว่าด้วยความเห็นชอบ
๑๑๓ อาหารวาร
๑๑๕ สัจจวาร
๑๑๖ ชรามรณวาร
๑๑๘ ชาติวาร
๑๑๙ ภวาทิวาร
๑๒๑ ตัณหาทิวาร
๑๒๕ นามรูปาทิวาร
๑๒๗ สังขารวาร
๑๒๘ อวิชชาวาร
๑๓๐ อาสววาร
๑๐. สติปัฏฐานสูตร
๑๓๓ อานาปานบรรพ
๑๓๔ อิริยาปถบรรพ
๑๓๕ สัมปชัญญบรรพ
๑๓๖ ปฏิกูลบรรพ
๑๓๗ ธาตุบรรพ
๑๓๘ นวสีวถิกาบรรพ
๑๓๙ เวทนานุปัสสนาสติปัฏฐาน
๑๔๐ จิตตานุปัสสนาสติปัฏฐาน
๑๔๑ นีวรณบรรพ
๑๔๒ ขันธบรรพ
๑๔๓ อายตนบรรพ
๑๔๔ โพชฌงคบรรพ
๑๔๕ สัจจบรรพ
๑๔๖ ทุกขอริยสัจ
๑๔๗ สมุทัยอริยสัจ
๑๔๘ นิโรธอริยสัจ
๑๔๙ ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทาอริยสัจ
๑๕๑ ผลแห่งการเจริญสติปัฏฐาน
*********
สีหนาทวรรค
๑๑. จูฬสีหนาทสูตร
๑๕๓ ว่าด้วยเหตุแห่งการบันลือสีหนาท สมณะ ๔ จำพวก
๑๕๕ ทิฏฐิ ๒
๑๕๖ อุปาทาน ๔
๑๕๘ เหตุเกิดอุปาทานเป็นต้น
๑๒. มหาสีหนาทสูตร
๑๕๙ เรื่องสุนักขัตตลิจฉวีบุตร
๑๖๖ กำลังของตถาคต ๑๐ ประการ
๑๖๗ เวสารัชชธรรม ๔
๑๖๘ บริษัท ๘
๑๖๙ กำเนิด ๔
๑๗๐ คติ ๕
๑๗๑ อุปมาการเห็นคติของบุคคล
๑๗๗ พรหมจรรย์ประกอบด้วยองค์ ๔
๑๘๒ ปฏิปทามิใช่ทางตรัสรู้
๑๘๖ วาทะและทิฏฐิ
๑๓. มหาทุกขักขันธสูตร
๑๙๔ ว่าด้วยกองทุกข์ใหญ่ เรื่องอัญญเดียรถีย์
๑๙๖ คุณและโทษของกาม
๒๐๔ กำหนดรู้รูป
๑๔. จูฬทุกขักขันธสูตร
๒๐๙ ว่าด้วยกองทุกข์
๒๑๓ ว่าด้วยโทษแห่งกาม
๒๒๐ ทรงปรารภถึงผู้อยู่สบายดีกว่า
๑๕. อนุมานสูตร
๒๒๒ ธรรมทำให้เป็นคนว่ายาก
๒๒๓ ธรรมทำให้เป็นคนว่าง่าย
๒๒๔ การเทียบเคียงตนเอง
๒๒๕ การพิจารณาตนเอง
๑๖. เจโตขีลสูตร
๒๒๖ ว่าด้วยตะปูตรึงใจ
๒๒๙ เครื่องผูกพันใจ ๕ ประการ
๒๓๓ อุปมาเหมือนแม่ไก่ฟักไข่
๑๗. วนปัตถสูตร
๒๓๔ ว่าด้วยการอยู่ป่า
๒๓๖ เหตุของการอยู่ป่า
๒๓๙ การอยู่อาศัยบ้านเป็นต้น
๑๘. มธุปิณฑิกสูตร
๒๔๓ ว่าด้วยธรรมบรรยายที่ไพเราะ ตรัสตอบปัญหาทัณฑปาณิศากยะ
๒๔๖ ทรงแสดงอุเทศโดยย่อ
๒๔๘ พระมหากัจจานะแสดงอุเทศโดยพิสดาร
๑๙. เทวธาวิตักกสูตร
๒๕๑ ว่าด้วยความวิตก ๒ ส่วน เรื่องวิตก
๒๕๓ ว่าด้วยวิชชา ๓
๒๕๔ ทางปลอดภัยและไม่ปลอดภัย
๒๐. วิตักกสัณฐานสูตร
๒๕๖ ว่าด้วยอาการแห่งวิตก
๒๖๒ ผู้ชำนาญในทางเดินแห่งวิตก
*********
โอปัมมวรรค
๒๑. กกจูปมสูตร
๒๖๓ ว่าด้วยอุปมาด้วยเลื่อย พระโมลิยผัคคุนะคลุกคลีกับภิกษุณี
๒๖๕ ทรงแนะนำให้ฉันอาหารที่อาสนะแห่งเดียว
๒๖๖ แม่เรือนชื่อเวเทหิกา
๒๖๙ เปรียบเหมือนบุรุษเขียนรูปในอากาศ
๒๗๐ เปรียบเหมือนบุรุษเผาแม่น้ำคงคา
๒๗๑ เปรียบเหมือนกระสอบหนังแมว
๒๗๒ พระโอวาทแสดงการเปรียบด้วยเลื่อย
๒๒. อลคัททูปมสูตร
๒๗๔ ว่าด้วยข้ออุปมาด้วยอสรพิษ
๒๗๕ อริฏฐภิกษุค้านพระธรรมเทศนา
๒๗๖ ทรงติเตียนอริฏฐภิกษุ
๒๗๘ บุรุษเปล่าเรียนธรรม
๒๗๙ กุลบุตรเรียนธรรม
๒๘๐ ธรรมเปรียบเหมือนแพ
๒๘๑ เหตุแห่งทิฏฐิ ๖
๒๘๒ ความสะดุ้ง ๒
๒๘๔ พาลธรรม
๒๘๕ สมัญญาผู้หมดกิเลส
๒๘๖ การวางใจเป็นกลางในลาภสักการะ
๒๘๘ ผลแห่งการละกิเลส
๒๓. วัมมิกสูตร
๒๘๙ ว่าด้วยปริศนาจอมปลวก
๒๙๐ กุมารกัสสปะทูลถามปัญหา ๑๕ ข้อ
๒๙๑ พระผู้มีพระภาคทรงพยากรณ์ปัญหา ๑๕ ข้อ
๒๔. รถวินีตสูตร
๒๙๒ ภิกษุชาวชาติภูมิยกย่องพระปุณณมันตานีบุตร
๒๙๕ พระปุณณมันตานีบุตรเข้าเฝ้าพระพุทธองค์
๒๙๖ พระสารีบุตรสนทนากับพระปุณณมันตานีบุตร
๒๙๘ อนุปาทาปรินิพพาน อุปมาด้วยรถ ๗ ผลัด
๒๙๙ กล่าวชื่นชมสุภาษิตของกันและกัน
๒๕. นิวาปสูตร
๓๐๑ อุปมาพรานปลูกหญ้าล่อเนื้อ
๓๐๗ อุปมาสมณพราหมณ์กับฝูงเนื้อ
๓๑๑ ที่ซึ่งมารและบริวารของมารไปไม่ถึง
๒๖. ปาสราสิสูตร
๓๑๒ อุปมากองบ่วงดักสัตว์
๓๑๓ การแสวง ๒ อย่าง ไม่ประเสริฐและประเสริฐ
๓๑๗ สำนักอาฬารดาบส
๓๑๘ สำนักอุทกดาบส
๓๑๙ ตรัสรู้สัจธรรม
๓๒๓ สหัมบดีพรหมอาราธนาแสดงธรรม
๓๒๔ ทรงรำพึงถึงปฐมเทศนา
๓๒๖ ทรงโปรดเบญจวัคคีย์
๓๒๘ อุปมาสมณพราหมณ์กับฝูงเนื้อ
๒๗. จูฬหัตถิปโทปมสูตร
๓๒๙ อุปมาด้วยรอยเท้าช้าง ปีโลติกปริพาชกเห็นร่องรอยทั้ง ๔
๓๓๒ อุปมาด้วยรอยเท้าช้าง
๓๓๓ ความเป็นผู้ถึงพร้อมด้วยสิกขาสาชีพ
๓๓๕ รูปฌาน ๔
๓๓๘ อาสวักขยญาณ
๒๘. มหาหัตถิปโทปมสูตร
๓๔๐ อุปมาอริยสัจกับรอยเท้าช้าง
๓๔๒ ปฐวีธาตุ
๓๔๓ อาโปธาตุ
๓๔๕ การทำตามพระโอวาท
๓๔๕ วาโยธาตุ
๓๔๖ ผู้เห็นธรรม
๒๙. มหาสาโรปมสูตร
๓๔๗ อุปมาพรหมจรรย์กับแก่นไม้
๓๔๘ สะเก็ดพรหมจรรย์
๓๔๙ เปลือกพรหมจรรย์
๓๕๐ กระพี้พรหมจรรย์
๓๕๑ แก่นพรหมจรรย์
๓๐. จูฬสาโรปมสูตร
๓๕๓ อุปมานักบวชกับผู้แสวงหาแก่นไม้
*********
มหายมกวรรค
๓๑. จูฬโคสิงคสาลสูตร
๓๖๑ เหตุแห่งความสามัคคี
๓๖๕ ธรรมเครื่องอยู่สำราญ
๓๖๗ เสียงสรรเสริญพระเถระ
๓๖๘ ทรงสรรเสริญพระอนุรุทธเป็นต้น
๓๒. มหาโคสิงคสาลสูตร
๓๖๙ การสนทนาธรรมเรื่องผู้ทำให้ป่างาม
๓๖๙ ความเห็นพระอานนท์
๓๗๑ ความเห็นพระเรวตะ
๓๗๒ ความเห็นพระอนุรุทธ
๓๗๓ ความเห็นพระมหากัสสป
๓๗๔ ความเห็นพระมหาโมคคัลลานะ
๓๗๕ เข้าเฝ้าพระพุทธองค์
๓๗๕ ความเห็นพระสารีบุตร
๓๓. มหาโคปาลสูตร
๓๘๓ ว่าด้วยองค์แห่งนายโคบาลกับของภิกษุ องค์ไม่เป็นเหตุให้เจริญ
๓๘๖ องค์เป็นเหตุให้เจริญ
๓๔. จูฬโคปาลสูตร
๓๘๘ อุปมาด้วยนายโคบาล อุปมานายโคบาลกับสมณพราหมณ์
๓๙๑ อุปมาภิกษุตัดกระแสมารเหมือนโคตัดกระแสน้ำ
๓๕. จูฬสัจจกสูตร
๓๙๒ เรื่องสัจจกนิครนถ์สนทนากับพระอัสสชิเถระ
๓๙๔ สัจจกนิครนถ์เข้าไปหาเจ้าลิจฉวี
๓๙๖ สัจจกนิครนถ์ทูลถามปัญหา
๓๙๗ ทรงซักถามอัคคิเวสสนะด้วยอุปมา
๔๐๓ สัจจกนิครนถ์ทูลนิมนต์ฉันภัตตาหาร
๓๖. มหาสัจจกสูตร
๔๐๕ สัจจกนิครนถ์ทูลถามปัญหา
๔๑๐ ทรงชี้แจงเรื่องเวทนา
๔๑๔ อุปมา ๓ ข้อ
๔๑๘ ความต่างกันในการบำเพ็ญทุกกรกิริยา
๔๒๘ ตรัสการบรรลุวิชชาที่ ๒
๔๓๑ ตรัสความเป็นผู้หลงและไม่หลง
๔๓๒ สัจจกนิครนถ์สรรเสริญพระผู้มีพระภาค
๓๗. จูฬตัณหาสังขยสูตร
๔๓๓ ว่าด้วยข้อปฏิบัติธรรมเป็นที่สิ้นตัณหา
๔๓๕ ท้าวสักกะเข้าไปเยี่ยมพระมหาโมคคัลลานะ
๔๓๗ พระโมคคัลลาน์ยกย่องเวชยันตปราสาท
๔๓๘ ตรัสความน้อมไปในธรรมเป็นที่สิ้นตัณหา
๓๘. มหาตัณหาสังขยสูตร
๔๔๐ ว่าด้วยสาติภิกษุมีทิฏฐิลามก
๔๔๑ ภิกษุทั้งหลายไม่อาจเปลื้องสาติภิกษุจากทิฏฐิ
๔๔๔ ปัจจัยเป็นเหตุเกิดแห่งวิญญาณ
๔๔๖ ปัจจัยแห่งความเกิด
๔๔๙ ปัจจัยแห่งความดับ
๔๕๑ ว่าด้วยธรรมคุณ
๔๕๒ เหตุแห่งการเกิดในครรภ์
๔๕๔ ว่าด้วยพุทธคุณ
๔๕๕ ความเป็นผู้ถึงพร้อมด้วยสิกขาสาชีพ
๔๕๖ การชำระจิต
๔๕๘ ความดับอกุศลธรรม
๓๙. มหาอัสสปุรสูตร
๔๕๙ ว่าด้วยธรรมทำความเป็นสมณพราหมณ์
๔๗๐ ว่าด้วยการละนิวรณ์ ๕
๔๗๑ ว่าด้วยฌาน ๔
๔๗๕ ว่าด้วยวิชชา ๓
๔๗๘ ว่าด้วยสมัญญาแห่งภิกษุ
๔๐. จูฬอัสสปุรสูตร
๔๗๙ ว่าด้วยข้อปฏิบัติอันดียิ่งของสมณะ
*********
จูฬยมกวรรค
๔๑. สาเลยยกสูตร
๔๘๓ ทรงโปรดชาวบ้านสาละ
๔๘๔ อกุศลกรรมบถ ๑๐
๔๘๕ กุศลกรรมบถ ๑๐
๔๘๖ ว่าด้วยผลแห่งความประพฤติเรียบร้อย
๔๘๗ ความเป็นผู้ถึงพระรัตนตรัยเป็นสรณะตลอดชีวิต
๔๒. เวรัญชกสูตร
๔๘๘ ว่าด้วยเหตุปัจจัยให้เข้าถึงสุคติ
๔๘๙ อกุศลกรรมบถ ๑๐
๔๙๐ กุศลกรรมบถ ๑๐
๔๙๑ ว่าด้วยผลแห่งความประพฤติเรียบร้อย
๔๙๒ ความเป็นผู้ถึงพระรัตนตรัยเป็นสรณะตลอดชีวิต
๔๓. มหาเวทัลลสูตร
๔๙๔ เรื่องปัญญากับวิญญาณ
๔๙๕ เรื่องเวทนาสัญญาและวิญญาณ
๔๙๘ เรื่องภพและฌาน
๕๐๐ เรื่องอินทรีย์ ๕
๕๐๓ เรื่องปัจจัยเจโตวิมุติ
๔๔. จูฬเวทัลลสูตร
๕๐๖ เรื่องสักกายทิฏฐิ
๕๐๘ เรื่องมรรค ๘ กับขันธ์ ๓
๕๐๙ เรื่องสมาธิและสังขาร
๕๑๐ เรื่องสัญญาเวทยิตนิโรธ
๕๑๑ เรื่องเวทนา
๕๑๓ วิสาขอุบาสกสรรเสริญธรรมทินนาภิกษุณี
๔๕. จูฬาธรรมสมาทานสูตร
๕๑๔ ว่าด้วยธรรมสมาทาน ๔
๔๖. มหาธรรมสมาทานสูตร
๕๒๐ ว่าด้วยธรรมสมาทาน ๔
๕๓๐ อุปมา ๕ ข้อ
๔๗. วีมังสกสูตร
๕๓๕ ว่าด้วยการตรวจดูธรรม
๕๓๘ การสอบถาม
๔๘. โกสัมพิยสูตร
๕๔๐ ทรงโปรดภิกษุชาวเมืองโกสัมพี
๕๔๒ ว่าด้วยสาราณิยธรรม ๖
๕๔๓ ทิฏฐิที่เป็นนิยยานิกธรรม
๔๙ พรหมนิมันตนิกสูตร
๕๕๑ ว่าด้วยพกพรหมมีทิฏฐิอันลามก
๕๕๓ มารเข้าสิงกายพรหม
๕๕๔ พกพรหมหายไปจากพระผู้มีพระภาค
๕๕๖ มารเข้าสิงกายพรหม
๕๐. มารตัชชนียสูตร
๕๕๗ ว่าด้วยการคุกคามมาร
๕๖๖ อวสานคาถา
*********
กลับไปหน้าแรก Dhamma Purifilm
ขออนุโมทนาบุญกับทุกท่านที่มีส่วนร่วมในการจัดทำครับ
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น