๖. ว่าด้วยพรหมจรรย์และที่สุดพรหมจรรย์ (ตรัสกับภิกษุรูปหนึ่ง)
๖. ภิกขุสูตรที่ ๑
ว่าด้วยพรหมจรรย์และที่สุดพรหมจรรย์
(ตรัสกับภิกษุรูปหนึ่ง)
[๒๙] สาวัตถีนิทาน.
ครั้งนั้นแล ภิกษุรูปหนึ่ง
เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ
ถวายบังคมพระผู้มีพระภาค
แล้ว นั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง
ครั้นแล้วได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคว่า
ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ
ที่เรียกว่าพรหมจรรย์ๆ ดังนี้
ก็พรหมจรรย์เป็นไฉน
ที่สุดแห่งพรหมจรรย์เป็นไฉน?
[๓๐] พระผู้มีพระภาคตรัสว่า
ดูกรภิกษุ
อริยมรรคประกอบด้วยองค์ ๘ คือ
สัมมาทิฏฐิ ฯลฯ
สัมมาสมาธิ
นี้แลเป็นพรหมจรรย์
ความสิ้นราคะ
ความสิ้นโทสะ
ความสิ้นโมหะ
นี้เป็นที่สุดแห่งพรหมจรรย์.
จบ สูตรที่ ๖
พระไตรปิฎก ไทย (ฉบับหลวง) เล่มที่ ๑๙
สุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค หน้าที่ ๗ ข้อที่ ๒๙ - ๓๐
*********
(อวิชชาวรรค) รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. อวิชชาสูตร
ว่าด้วยอวิชชาและวิชชาเป็นหัวหน้าแห่งอกุศลและกุศล
๒. อุปัฑฒสูตร
ความเป็นผู้มีมิตรดีเป็นพรหมจรรย์ทั้งสิ้น
๓. สาริปุตตสูตร
ความเป็นผู้มีมิตรดีเป็นพรหมจรรย์ทั้งสิ้น
๔. พราหมณสูตร
อริยมรรคเรียกชื่อได้ ๓ อย่าง
๕. กิมัตถิยสูตร
ประพฤติพรหมจรรย์เพื่อกำหนดรู้ทุกข์
๖. ภิกขุสูตรที่ ๑
ว่าด้วยพรหมจรรย์และที่สุดพรหมจรรย์
๗. ภิกขุสูตรที่ ๒
ความกำจัดราคะเป็นชื่อนิพพานธาตุ
๘. วิภังคสูตร
อริยมรรค ๘
๙. สุภสูตร
มรรคภาวนาที่ตั้งไว้ผิดและตั้งไว้ถูก
๑๐. นันทิยสูตร
ธรรม ๘ ประการเป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน
*********
กลับไปหน้าแรก Dhamma Purifilm
ขออนุโมทนาบุญกับทุกท่านที่มีส่วนร่วมในการจัดทำครับ

ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น