๑๖. ทุกขนิโรธอริยสัจ (ตรัสกับภิกษุทั้งหลาย)
พระไตรปิฎก ไทย (ฉบับหลวง) เล่มที่ ๑๐
สุตตันตปิฎก ทีฆนิกาย มหาวรรค
หน้าที่ ๒๓๐ ข้อที่ ๒๙๘
๑๖. ทุกขนิโรธอริยสัจ
[๒๙๘] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็ทุกขนิโรธอริยสัจ เป็นไฉน
ความสำรอก
และความดับโดยไม่เหลือ
ความสละ
ความส่งคืน
ความปล่อยวาง
ความไม่มีอาลัย ในตัณหานั้น
ก็ตัณหานั้น เมื่อบุคคลจะละ
ย่อมละเสียได้ในที่ไหน
เมื่อจะดับ ย่อมดับในที่ไหน
ที่ใดเป็นที่รัก ที่เจริญใจในโลก
ตัณหานั้น เมื่อบุคคลจะละ
ย่อมละเสียได้ในที่นี้
เมื่อจะดับย่อมดับในที่นี้
อะไรเป็นที่รักที่เจริญใจในโลกฯ
๑. ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ
เป็นที่รักที่เจริญใจในโลก
ตัณหา เมื่อบุคคล จะละ
ย่อมละเสียได้ในที่นี้
เมื่อจะดับย่อมดับในที่นี้
๒. รูปเสียง กลิ่น รส โผฏฐัพพะ ธรรมารมณ์
เป็นที่รักที่เจริญใจในโลก
ตัณหา เมื่อบุคคลจะละ
ย่อมละเสียได้ในที่นี้
เมื่อจะดับย่อมดับในที่นี้ ฯ
๓. จักขุวิญญาณ
โสตวิญญาณ
ฆานวิญญาณ
ชิวหาวิญญาณ
กายวิญญาณ
มโนวิญญาณ
เป็นที่รักที่เจริญใจในโลก
ตัณหา เมื่อบุคคลจะละ
ย่อมละเสีย ได้ในที่นี้
เมื่อจะดับ ย่อมดับในที่นี้ ฯ
๔. จักขุสัมผัส
โสตสัมผัส
ฆานสัมผัส
ชิวหาสัมผัส
กายสัมผัส
มโนสัมผัส
เป็นที่รักที่เจริญใจในโลก
ตัณหา เมื่อบุคคลจะละ
ย่อมละเสียได้ในที่นี้
เมื่อจะดับ ย่อมดับในที่นี้ ฯ
๕. จักขุสัมผัสสชาเวทนา
โสตสัมผัสสชาเวทนา
ฆานสัมผัสสชาเวทนา
ชิวหาสัมผัสสชาเวทนา
กายสัมผัสสชาเวทนา
มโนสัมผัสสชาเวทนา
เป็นที่รัก ที่เจริญใจในโลก
ตัณหาเมื่อบุคคลจะละ
ย่อมละเสียได้ในที่นี้
เมื่อจะดับ ย่อมดับในที่นี้ ฯ
๖. รูปสัญญา
สัททสัญญา
คันธสัญญา
รสสัญญา
โผฏฐัพพสัญญา
ธัมมสัญญา
เป็นที่รักที่เจริญใจในโลก
ตัณหา เมื่อบุคคลจะละ
ย่อมละเสียได้ในที่นี้
เมื่อจะดับ ย่อมดับในที่นี้ ฯ
๗. รูปสัญเจตนา
สัททสัญเจตนา
คันธสัญเจตนา
รสสัญเจตนา
โผฏฐัพพสัญเจตนา
ธัมมสัญเจตนา
เป็นที่รักที่เจริญใจในโลก
ตัณหา เมื่อบุคคลจะละ
ย่อมละเสียได้ในที่นี้
เมื่อจะดับ ย่อมดับในที่นี้ ฯ
๘. รูปตัณหา
สัททตัณหา
คันธตัณหา
รสตัณหา
โผฏฐัพพตัณหา
ธัมมตัณหา
เป็นที่รักที่เจริญใจในโลก
ตัณหา เมื่อบุคคลจะละ
ย่อมละเสียได้ในที่นี้
เมื่อจะดับ ย่อมดับในที่นี้ ฯ
๙. รูปวิตก
สัททวิตก
คันธวิตก
รสวิตก
โผฏฐัพพวิตก
ธัมมวิตก
เป็นที่รักที่เจริญใจในโลก
ตัณหา เมื่อบุคคลจะละ
ย่อมละเสียได้ในที่นี้
เมื่อจะดับ ย่อมดับในที่นี้ ฯ
๑๐. รูปวิจาร
สัททวิจาร
คันธวิจาร
รสวิจาร
โผฏฐัพพวิจาร
ธัมมวิจาร
เป็นที่รักที่เจริญใจในโลก
ตัณหา เมื่อบุคคลจะละ
ย่อมละเสียได้ในที่นี้
เมื่อจะดับ ย่อมดับในที่นี้ ฯ
ดูกรภิกษุทั้งหลาย
อันนี้เรียกว่า ทุกขนิโรธอริยสัจ ฯ
พระไตรปิฎก ไทย (ฉบับหลวง) เล่มที่ ๑๐
สุตตันตปิฎก ทีฆนิกาย มหาวรรค
หน้าที่ ๒๓๐ ข้อที่ ๒๙๘
*********
(มหาสติปัฏฐานสูตร) รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ
มหาสติปัฏฐานสูตร (พระสูตรเต็มยาว)
๑. มหาสติปัฏฐานสูตร
๒. อานาปานบรรพ
๓. อิริยาปถบรรพ
๔. สัมปชัญญบรรพ
๕. ปฏิกูลมนสิการบรรพ
๖. ธาตุมนสิการบรรพ
๗. นวสีวถิกาบรรพ
๘. เวทนานุปัสสนา
๙. จิตตานุปัสสนา
๑๐. นีวรณบรรพ
๑๑. ขันธบรรพ
๑๒. อายตบรรพ
๑๓. โพชฌงคบรรพ
๑๔. ทุกขอริยสัจ
๑๕. ทุกขสมุทัยอริยสัจ
๑๖. ทุกขนิโรธอริยสัจ
๑๗. ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทาอริยสัจ
๑๘. เจริญสติปัฏฐานทั้ง ๔
*********
กลับไปหน้าแรก Dhamma Purifilm
ขออนุโมทนาบุญกับทุกท่านที่มีส่วนร่วมในการจัดทำครับ
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น